Van de predikant – Een gekke wereld

Van de Predikant – Een gekke wereld

Drie kerkgangers in Nice die van het leven beroofd worden door een doorgeslagen Islamitische fundamentalist. Een leraar in Parijs die op gruwelijke wijze onthoofd wordt door iemand uit dezelfde hoek.  Daarbij het besef dat er volgens de Franse Inlichtingendiensten nog een paar duizend potentiële daders van dezelfde soort rondlopen.  Geen prettig vooruitzicht, dunkt me. Beangstigend en verontrustend. Strijdvaardige taal klonk uit de mond van de Franse president Macron. “Jamais…!  De Franse rechtstaat capituleert nooit voor het Islamisme!  Onze vrijheid boven alles!” Vervolgens begon een dictator in Turkije , die zichzelf graag ziet als het geweten van de Islamitische wereld,  zich te roeren. Hij deed Frankrijk in de ban, geen stokbrood met brie meer voor zijn landgenoten. Mijn (dementerende) moeder zei: “We leven in een gekke wereld!”   Als u dit leest zijn de Amerikaanse presidentsverkiezingen net geweest. Hopelijk komt er nu een bijdrage van Amerikaanse kant om de wereld wat minder gek te maken.  En dan heb ik het nog niet over alle complottheorieën en het nepnieuws dat het internet in een knotsgekke wereld veranderd. Arjan Lubach had daar een aardig item over, een paar weken geleden op de zondagavond. Rapper Lange Frans, heet waarschijnlijk zo,  omdat hij een fantasie heeft waar geen einde aan komt. Gevaarlijke gekkigheid wanneer mensen er in gaan geloven…

Einde der tijden

In onzekere tijden zoeken mensen eens te meer naar een houvast.  Religie biedt dat natuurlijk. Maar godsdienst is er in vele maten en soorten.  Een kennis van vroeger uit Zwolle, die PKN inmiddels verlaten heeft en nu kerkt nu bij een Pinksterachtige club, waar volgens hem “het ware evangelie” te vinden is, sprak mij een tijdje terug aan in de hal van het Isala in Zwolle. “Dominee, fijn dat ik u weer zie! God heeft ons het coronavirus al voorspeld!” Zonder mijn reactie af te wachten, ging hij in één zucht verder.  “Staat er niet in meermalen in de bijbel dat het éne volk ten strijde zal trekken tegen het andere, dat er zware aardbevingen, hongersnoden en epidemieën zullen zijn?” Vervolgens kreeg ik alle ellende en gekkigheid waar onze wereld van vergeven zou zijn, over mij heen gestort.  Maar we hoefden niet te wanhopen want: “het einde der tijden” was aangebroken.  God zou weldra zijn koninkrijk uit de hemel laten neerdalen. “U zult het nog zien dominee!”  Corona als teken van het einde der tijden.  Bij mij wil het niet echt landen, ben ik nou ongelovig of gewoon nuchter?

Houvast

Het Corona virus dat in de bijbel al voorspelt zou zijn. Je hoort het wel vaker uit christelijke monden. Soms wordt er nog bij gezegd dat God ons deze ellende aandoet om ons tot inkeer te brengen. Waarom zeggen mensen dat?  Geef de gedachte dat God er mee te maken heeft hen houvast in onzekere tijden?  Zelf worstel ik er ook mee: Waar is God in deze tijd? Het idee dat God ons dit aandoet wil er bij mij niet in, al geloof ik wel dat dit alles niet buiten Hem om gaat, want de God van de Bijbel laat zich voor mij kennen als een betrokken God, De hemel is er voor de aarde in Gods goede boek. Dat is het Bijbelse refrein van het begin af aan. In de beginne schiep God hemel en aarde…  Die verbinding wordt in deze coronatijd gemakkelijk vergeten. Gelovigen hebben de neiging om het hemelse te stellen tegenover het aardse. Dan zeggen we dingen als: deze pandemie is niet leuk, maar misschien gaan mensen nu wel meer bidden of bezoeken ze vaker een online-viering! Of God zegt ons nu dat wij het milieu niet moeten uitbuiten of iets anders dat past in onze agenda.  Proberen we zo weg te kijken van de ellende?

Heeft Wright right?

Maar in de Bijbel wordt er niet weggekeken van de ellende, stelt de Anglicaanse bisschop Tom Wright in zijn lezenswaardige boek  God en de pandemie.  In de Bijbel wordt geklaagd bij het leven.  Alle ellende is ellende en iedere neiging om dat niet onder ogen te zien, wordt hardhandig de kop ingedrukt.  Men leze de Klaagliederen, de Psalmen en natuurlijk het boek Job, waar diens vrome vrienden allemaal ongelijk krijgen met hun praatjes over Gods bedoeling in de ellende. In de evangeliën wordt andermaal duidelijk dat geloof geen sluitende verklaring is voor ellende en ook geen ontsnapping.  Sterker nog: God biedt zichzelf ook geen ontsnapping uit de ellende.  Wright maakt duidelijk welke enorme gevolgen dit voor de dagelijkse praktijk van de Vroege Kerk heeft gehad. De eerste christenen gingen opeens anders met epidemieën om: ze ondergingen die niet langer gelaten en berustend en zich afvragend of ze de goden niet hadden vertoornd. Ze deden voor die tijd ongehoorde dingen! Ze organiseerden armenzorg, bouwden ziekenhuizen, toonden hun solidariteit met wie in ellende verkeerden. Geloven in Jezus betekende voor hen, Hem navolgen. In zijn voetspoor keken zijn volgelingen niet langer weg van de ellende, maar zochten oplossingen in de overtuiging dat Gods leiding over deze wereld juist zichtbaar wordt als mensen de handen uit de mouwen steken. Op die manier vonden ze het hemelse door zich om de aarde te bekommeren.

Groet van uw dominee, Han Wilmink

Predikant
Ds. Han Wilmink
E-mail: predikant@​kruiskerkwezep.​nl

Gerelateerde berichten