VAN DE PREDIKANT – Een dominee over de Tweede Kamer verkiezingen

VAN DE PREDIKANT

Een dominee over de Tweede Kamer verkiezingen

Misschien denkt u wel: “Dominee preek maar uit de Bijbel en bemoei je niet met de politiek!” Maar, breng ik daar tegenin, de Bijbel is voor een groot gedeelte politiek, want in de politiek gaat het over hoe wij de samenleving en de wereld vormgeven en laat dat ook nou net een heel belangrijk thema in de Bijbel zijn. Bovendien studeerde uw voorganger een blauwe maandag politicologie en die liefhebberij is er nooit helemaal uitgegaan, dus laat mij maar gewoon even.

Een gaaf land heeft gestemd

Gezien de verkiezingsuitslag kan Rutte lachen. Zijn lach is ook zo’n beetje hèt handelsmerk van onze (demissionaire) premier Rutte geworden. Zelfs in heftige controverse debatterend met PVV- voorman Wilders tovert hij nog een glimlach op zijn gezicht. Op zich is dat een hele prestatie, als je hoorde waarvoor Wilders Rutte allemaal wel niet uitmaakte. Wilders is bepaald niet de man van fijnzinnigheden, maar meer van grof geschut. Als je Wilders hoort dan krijg je het idee dat Nederland een bananenrepubliek is geworden, corrupt tot in het bot en overspoeld door horden Noord- Afrikanen die ons geliefde landje de afgrond in werken. Nou ja ‘werken’, werkten ze maar, ze komen hier alleen maar om te profiteren van onze, zuur verdiende centjes. Aldus Wilders. Onze premier stelt daar een „gaaf land” tegenover. Rutte sloeg tijdens de verkiezingscampagne herhaaldelijk op hetzelfde aambeeld: We zijn een bijzondere natie. “Welvarend, ondernemend, spaarzaam, nuchter, tolerant, open en internationaal georiënteerd.” Wie zou niet in zo’n land willen leven? (Geef die Noord-Afrikanen dus eens ongelijk). Maar wie naar de verkiezingsuitslag kijkt, zal zich toch achter de oren krabben. Ik deed dat in ieder geval wel. Want is iedereen wel zo content in dit paradijs aan de Noordzee? Ruim 18 procent van de burgers steunt PVV, FVD, JA21 plus wat klein grut, allemaal partijen die verkondigen dat het helemaal mis is in Nederland. En daarbij soms openlijk in strijd met de grondwet opereren dan wel ‘ironisch’ antisemitisch zijn. Daar schrik ik best van. Ruim 18 procent stemde voor ‘eigen volk eerst’ en in de Europese nationaal-populistische competitie is Nederland nu gestegen van de zevende naar de derde plaats. Het moet alleen nog Hongarije en Italië voor zich dulden. Best wel een beetje verontrustend vind ik.

 

Stabiel en hopeloos verdeeld

Geruststellend is dan weer dat Nederland een stabiel en groot ‘midden’ kent zonder extreme kantjes. De VVD, D’66, het CDA, de CU en nog een enkel (nieuw) kleintje zorgen voor stabiele continuïteit. (De VVD is onder Rutte steeds meer van rechts naar het midden opgeschoven en daarom reken ik die partij ook tot de rechterzijde van het midden). Ook ons nieuwe kabinet zal wel weer uit dat midden gerekruteerd gaan worden, want andere alternatieven zijn er simpelweg niet. Over links is geen optie. Links scoort deze verkiezingen ongekend laag. Over het waarom gaat het de komende weken vast en zeker: het zal opiniestukken regenen, er zal weer worden opgeroepen tot linkse samenwerking en er zal vooral veel koffie worden gedronken. En dan zijn er ook nog vier nieuwe partijen in de Kamer bij gekomen, waardoor het aantal partijen dat vijf of minder zetels heeft, op acht komt. Met allemaal hun eigen programma speerpunt. Van de belangen van boeren en ouderen tot klimaat en inzet voor Europa tot antiracisme en gelijkheid. Zouden deze thema’s bij de gevestigde partijen echt niet aan bod komen? We hebben er in elk geval weer wat politieke egootjes bij gekregen. Wonderlijk stabiel én hopeloos verdeeld, noem het de Hollandse paradox. Hopelijk blijven we straks door de vele bomen het bos nog zien.

Wat eens een christelijke natie was

Oudere lezers (waar ik me zelf zo langzamerhand ook toereken) herinneren het zich nog wel, 40-50 jaar geleden werd het politieke landschap sterk bepaald door een forse christelijke zuil: KVP-ARP-CHU, later het CDA. Geen kabinet of het CDA regeerde wel mee. Nog 15 zetels resten de Christen Democraten in 2021. Tel daar de 5 van de ChristenUnie bij op en nog 3 van de SGP. Samen 23. Wanneer je dat totaal vergelijkt met vroeger dan zijn dat een stuk minder zetels. De conclusie lijkt dan gerechtvaardigd dat christelijke partijen geen groeipotentie lijken te hebben. Hoezeer hun politici en hun stijl van politiek bedrijven ook worden gewaardeerd. Ze mogen al blij zijn als ze de stem van hun eigen christelijke kiezers weten vast te houden. Je kunt het ook positief bekijken: Het zijn er toch nog 23! Best een aardig aantal, meer dan de PVV heeft bijvoorbeeld. Het moet mij nog wel even van het hart dat ik het persoonlijk jammer vind dat het CDA onvoldoende met een duidelijke christelijk-sociale visie voor de dag kwam en zich meer presenteerde als een soort VVD-light. Verwonderlijk was dat misschien ook weer niet met ‘de boekhouder van Rutte’ als lijststrekker. Jammer dat Tweede Kamer troef, Pieter Omtzigt, onvoldoende uit de verf kwam na zijn gepassioneerde grote inzet m.b.t. de toeslagenaffaire. Maar goed, christenpolitici laat maar zien waar jullie voor staan! Kop d’r veur

Met een Syrische Nederlander in het stemhokje

Een stemadvies geef ik niet (is het ook te laat voor trouwens) maar ik hoop wel dàt u gestemd heeft, want je zult maar in een land wonen waar je helemaal niet mag stemmen of alleen maar op één partij of persoon. Als christen vouw ik dan ook mijn handen om te danken dat we in een land als Nederland mogen wonen. We kunnen denken, zeggen en geloven wat we willen. Ik werd een dag voor de verkiezingen geraakt door de tv-beelden van een Syrische vluchteling. Die man had in ons land inmiddels een Nederlands paspoort gekregen en mocht voor het eerst (!) in zijn hele leven vrij zijn stem uitbrengen. De man was in tranen en gaf een spontane lofzang weg op “het geweldige democratische en gastvrije Nederland.” Maandenlang had de man uitgekeken naar 17 maart. Een dag die voor hem een echte feestdag was. Hij wilde het wel van de daken schreeuwen: “Kijk eens hoe vrij ik nu ben; ik mag stemmen op wie ik maar wil! Ik mag mijn eigen regering kiezen!” Toen ik in het stemhokje stond moest ik aan die man terugdenken en ik dacht: Wat mooi dat die man hier nu in vrijheid stemmen kan! Ik stem in ieder geval op een partij die waarborgt dat hij ook in de toekomst in ons gaaf landje in vrijheid leven kan! Dat lijkt mij ook een Bijbelse plicht. ‘Gaaf’ is trouwens een mooi Bijbels woord. Het is niet hetzelfde als perfect. Abraham wordt gaaf genoemd en Mozes. Ze hadden ook zo hun streken maar waren desalniettemin gaaf. Dat is uit één stuk, niet gespleten, je kunt ervan op aan… betrouwbaar zijn. Dat hoop ik ook voor onze politici.

Han Wilmink (kook)dominee Kruiskerk-Wezep

Gerelateerde berichten