HEER U BENT MIJN LEVEN, DE GROND WAAR IK OP STA — De mor­gen na een intense ver­gader­ing met de jeug­draad, werd ik min of meer wakker met dit lied. Tij­dens deze ver­gader­ing zat een groep mensen, die meer dan betrokken is bij het jeugdw­erk bin­nen de Paulus– en Kruiskerk. Gedreven mensen mag ik wel zeggen, want zoals ik schreef, het was een intense ver­gader­ing. Het geluid wat daar boven alles uit te horen was, is de drive, het ver­lan­gen om onze jeugd, ónze kinderen in con­tact te houden met het geloof en als het even kan met onze kerken.

Waarom is dit zo, vroeg ik mezelf af, waarom willen we dat zo graag. Ik heb de afgelopen maand op ver­schil­lende plekken in onze beide kerken iets geho­ord over “geloofs-​verankering”, “een prachtig cadeau, wat je in wil pakken en aan je kinderen wilt geven” en meer van dit soort uitin­gen. Maar ook over de zorg die er is over ons voortbestaan als kerken. In de gesprekken die we voer­den tij­dens de ver­gader­ing kwam ook een ander geluid naar boven dri­jven. En wel, hoe de jeugd, ónze kinderen te bereiken! Het lijkt soms een schier onmo­gelijke taak om in hun gedachten– en leefw­ereld bin­nen te tre­den. We organ­is­eren van alles. Kinderk­erk, kindern­even­di­enst. Tiener­di­enst, Tienern­even­di­enst, oppas, club, kamp, uit­jes, fil­mavon­den, noem maar op. En toch.….. de opkomst is niet altijd even bemoedi­gend voor de organ­isatoren en begelei­ders. Vooropgesteld, ze doen het met plezier en inzet en wor­den blij van wie er wél bij zijn. Maar toch… We zijn als gemeen­ten aan een nieuw seizoen begonnen met als thema ‘Een goed ver­haal’. En dat is wat wij elkaar te vertellen hebben. Dat is m.i. onze opdracht als Chris­tenge­meente. Maar wat gebeurt er als wij dit ‘goede ver­haal’ niet meer aan ónze kinderen kun­nen of miss­chien wel willen vertellen. Als jeugdw­erk­ers bin­nen onze kerken willen we niets liever dan dit, het ‘goede ver­haal’ doorgeven, meegeven. Maar dat kun­nen we niet alleen, daar hebben we hulp bij nodig. Natu­urlijk boven alles hebben we de zegen van God nodig. Maar die heeft gelukkig zijn grondtroepen op aarde rond­lopen. En weet u/​jij, daar bent ú/​jíj er ook één van. Zou u/​jij niet opnieuw eens serieus willen nadenken (in zoverre dat niet al gebeurt) hoe u/​jij het geloof­s­ge­sprek met de kinderen, kleinkinderen kunt aan­gaan? Zou u/​jij niet opnieuw de vraag om te helpen bij een taak of ambt bin­nen de kerk, in over­weg­ing willen nemen.…..al doet u het “alleen maar” voor ónze kinderen. Maar zou u/​jij ook niet eens het gesprek met uw/​onze kinderen willen aan­gaan in hoev­erre zij óók een steen­tje kun­nen en mogen bij­dra­gen. Er zijn kansen en mogelijkhe­den te over. Per­soon­lijk droom ik graag over een kerk, waar oud én jong náást elkaar God eren en pri­jzen zon­der schroom en onbe­grip, mét elkaar. Ú jíj én ik kun­nen daar een ver­schil maken! Geschreven en onder­schreven door Lute Beute en Ger­rit Assink

Geen afbeeldingen



Gere­formeerde Kruiskerk Wezep
Kerk­weg 6
8091 GA Wezep
038376 16 28
Info@​Kruiskerk-​Wezep.​nl

Postadres:
Hort­en­si­as­traat 13
8091 VB Wezep

Predikant:
Ds. J.J.N. Wilmink
Elias Beeck­manstraat 2
8091 WE Wezep
038844 45 20
Predikant@​Kruiskerk-​Wezep.​nl

Show­cases

Header Color

:

Con­tent Color

: